مانگی مه ولوود...

سڵامی خودای گه وره له هه مووتان.

هاتنه وه ی مانگی مه ولوود ...مانگی هاتنی دوایین ڕێنماتان پێ پیروز ده ڵێم..

له و کاته وه وا قه ڵه م له گه ڵ په نجه کان بوو به هاوڕێ و له نێو ده ریای خه یاڵمدا به رو  لووتکه به رزه

 کان ده فڕاینه وه ،هه موو کاتێ هیوای ئه وه م بوو شێعر بۆ خۆشه ویستم "محمد"(ص) بنووسم.

به ڵام به داخه وه...له هیچ کاتێکدا نه متوانی خۆم به م ئامانجه بگه یه نم.

تا ئه وه ی که له مانگی مه ولوودی ئه مساڵ به به هانه ی جێژنی مه ولوود به یاری خودا بووم به

 ڕچه شکێنی خۆم و شێعرم بۆ "رسول الله" گوت.

به ڵام ..به ڵام...

شێعری من له کوێیه و؟؟؟

گه وره یی و عه شق و خۆشه ویستی...مو حه ممه دی موسته فا(سه لام و سه لاتی خودای

له سه ر بێ)له کوێیه؟

 

مانگی مه و لوود

 

پێنووس له وه سفت مات و داماوه

عه قڵ و خه یاڵم زمان به سراوه

 

ناگونجێ وه سفت له بیر و بـڕوام

لاپه ڕه کانــــــــم هه مووی دڕاوه

 

ئه و کاته ی بیستم ناوی شـــیرینت

ده رکه کان به هه شت بۆ من کراوه

 

چون که بیستم من ده نگی حه ق له تۆ

ڕێــــگه ی شه یاتین له من بـــــــــــــڕاوه

 

له ده شتی چۆڵــــی تاریکی عۆســــیان

من له گه ڵ نه فسی سه ر لێ شێواوه

 

خه ریکی به زم و مه ستی مه عسیه ت

بێ خه به ر له ده ست ئامانج دونـــــیاوه

 

ڕێگه لێ ون بو و تێکه ڵ دونیا بووم

به نووری "قرآن" ڕێـــــــگه م دوزاوه

 

یا "رسول الله" سه لامت لێ بێ

دین و ڕێــــگای تۆ له شه ڕ پاراوه

 

به هاتنی تۆ ئه ی شافعی جه م

ده ستی شه یاتین له بێـــخ بـڕاوه

 

 

هه یهات مه ردم وه عدی حه ق ڕاسته

خودا ڕه سووڵی بۆمــــان هێــــــــــــناوه

 

مانگی مه ولــــووده ،مانگی شادیه

ده ی هه ستن یاران ماوه ،نه ماوه!

 

ئه م مانگه مانگی، جه شنه و ده ف و نه ی

دونیا گه شه و ڕوون ،شه یتـــــــان سووتاوه

 

عاڵه م شایشه ن ،زه مین دڵ وه شه ن

خه رمانه ی خه مان ،جه بـن کنیـــــــاوه

 

مانگی عه شقه و نوور،مانگی شادیه

سۆز و سه ربه رزی ،ده رکه ی کــراوه

 

به ده نگی ده ف و جه ژن و گۆرانی

ده نگ و هــــــــاواری دوژمن خنکاوه

 

مزگه وت و کۆڵان گــــــــــــوڵاو پاشیه

چه ن خوشه مه ولوود له شاری پاوه

 

یاران له م مانـگا کــــۆ ده بــــــــــــــــنه وه

عه شقی مۆ حه ممه د خه رمانه ی داوه

 

ئه ی شاهی عاڵه م سه لامت لێ بێ

به نـــــووری تـــــــۆوه دونـــــــیـــا ڕازاوه

 

 

به یومنی تۆوه ئه ی دافعی خه م

ڕووتی و هه ژاری بارگه ی پێــچاوه

 

سایه ی عه دڵی تۆ ،عاڵه م گیر بووه

باکــوور و باشـــــوور تا ڕوژ ئــــــــاواوه

 

کێیه توانای وه سفی تۆی هه بێ

عه قڵ له وه ســــفی تۆدا جێماوه

 

هه تا ئه و کاته ی قه لبــم لێ ده دات

هه تا ڕه نگی خوێن ،ڕه نگی سووراوه

 

تاکو ببینم گیان کێشه ری خۆم

تاکـــــــــو وڵامـــی قه برم دراوه

 

تا ئاخر زه مان تا بیستنی سوور

تاکو ڕۆح له نێو له شــم ته نراوه

 

هه تا هاتــــــــــــــنی ڕۆژی قیـامه ت

سه ڵه واتم له سه ر "رسول الله" وه

 

"که ریمی"

سرزمین مادریم.."دیوزناو"

هر وقت حرف از سرزمین مادری میشه...نا خودآگاه یاد جاده های مارپیچی خاکی میفتم که نگاه ها رو

 از بلندای چند هزار متری تا کنار روستایی پر آب و واقعا دیدنی همراهی میکنه.

این  طبیعت وحشی و گردنه های کوهستانی هر بیننده ای رو متحیر و در عین حال سرزنده و

از شراب طبیعت سیراب میکنه....

شاید اسمشو شنیده باشین...شایدم برای یه بار از اون جاده ی خاکی و پر دست اندازش

عبور کرده باشین....! یا شاید توی این چند سال اسم مراسم نوروز دیوزناو به گوشتون رسیده باشه؟

"دیوزناو" سرزمینی که میخوام راجع بهش حرف بزنم: "سرزمین مادریم"

 پس ازگذشتن از راههای صعب العبور در دامنه رشته کوههای شاهو ،در جنوب غربی استان کردستان در

 منطقه اورامانات روستای به نام « دیوزناو » با قد متی فراوان قرار دارد.به علت وجود قلل مرتفع

وگرمسیری بودن این منطقه،مردم این روستا پاییز کم رنگی را تجربه می کنند وهرگز بارش برف را به

تماشا ننشسته اند. باوجود طبیعت خشن ومعماری خاص وفرهنگ سنتی ،زندگی با امید واستقامت،در

جریان است.
در واقع یکی از قدیمی‌ترین روستاهای هورامان که قبلاً به عنوان شهر مشهور بوده« دیوزناو» است.

 دیوزناو قبلاً اسم دیگری داشته و به احتمال قوی اسم آن «پاوی» بوده، چون در کنار آب قرار دارد و دارای

 آئینی میترایی بوده ،بعدها به هیچ وجه دین زرتشت را قبول نکرده و از دشمنان سرسخت زرتشتیان

 بوده‌اند و از طرف زرتشتیان به آنها لقب دیو‌یسناوی داده شده است، یعنی طرفدار دین باطل و به حاکمان

 آنها دیو گفته‌اند.عنوان ساکنین قبلی دیوزناو،(که ورها) بوده است یعنی بزرگان ، هنوز هم آثاری از آنها

 به نام قلعه( گه ورها)و ... مشهور است و به این منطقه گاو رو می‌گویند. پادشاهان آنها آسکار ، آرشتات

 ، شرام ، ژونی ، زورز، ماماره ز، بعدها هم پلنگ شاه ، شامیران، نادر شاه و...بوده‌اند.

چنان نقل است که میترائیان در دیوزناو و زرتشتیان در هورامان تخت از دشمنان سرسخت همدیگر

بوده‌اند که در زمان آمدن سپاه اسلام به ایران روحانیون زرتشتیها به نام شالیار و روحانیون میترائی به

 نام میرزابنوس‌ها از ترس سپاه اسلام در حکومت دیوزناو که از پاله (پالنگان) تا نوین را شامل می‌شد،

 دور هم جمع شدند و آئین جدیدی را براساس مشترکات همدیگر بوجود آوردند و اسم آن را دین حق

 گذاشتند و خود را به نام اهل حق معرفی کردند و کتاب مقدسی را به نام ( سرانجام ) به زبان هورامی

نوشتند و چون دین خود را عوض کردند، از طرف دیگر ساکنان کردستان به آنها لقب ( گوران) یعنی عوض شدند را دادند.
بعدها قلمرو این دین به کرمانشاه ، شَبَک عراق و دیگر نقاط داخل و خارج ایران هم رسید. البته سیصد

 سال بعد از ظهور اسلام ساکنین دیوزناو توسط شخصی به نام پیر شریف که از اورامان تخت آمده بود

مسلمان شدند و از آن روز تا کنون آوای اسلام در این منطقه طنین انداز شده است.

برای مشاهده تمام مطلب به درێژه ری بابه ت(ادامه مطلب) مراجعه کنید.

درێژه ری بابه

به خێر بێیت

نه مده زانی به م خه ییرایه ده ڕۆێی...

نه مده زانی ئه وه نده خه یرا ماڵ ئاواییمان لێ ئه که ی...

نا بێ نه ڕۆێی

به ئه و خۆدایه وا له بان سه ره...ئیدی ناهێڵم تۆزێ ته نانه ت تۆزێ... خه م نزیکیت کاته وه...

تکایه مه ڕۆ...

ئه م یاسایه هه میشه وابوه و هه میشه ش وایه، له پاش سڵاو ئه بێ ماڵ ئاوایی بکه ی...

تۆ ...تۆ بۆ یه که م جار ئه م یاسایه بشکێنه...

تۆ..ببه به ، ڕچه شکێن و یاسای ماڵ ئاوایی بخنکێنه...

زۆر تاسه ت ده که م...زۆر بیرت ئه که م...

ئه ی مێوانه که م به جێم مه هێڵه...!

دڵم زۆر ته نگه ..زۆر...زۆر...زۆر....

خه یرا خه یرا فرمێسکه کانم قوت ئه ده مه وه....

وه عد ی ساڵی داهاتوم پێ ئه ده ی...ده ی پێم بڵێ ئه توانی وه عدم پێ بده ی

ساڵی داهاتوو ببم به مێواندارت؟؟؟کێ ده ڵێ ئه مه دوایین دیدارم نه بێ؟؟

کێ ده ڵێ ئیدی بتوانم باڵای جوانت سه یر که م؟؟

.....

خۆشه ویستان..جه ژنی ڕه مه زانتان پێروز بێ...

ئه م ساڵه یه که م ساڵێکه وا ئه وه نده له پاش ڕویشتنی دڵته نگی ده بم...

به داخه وه ناتوانم پێنوسه که م به و جۆره وا هه ستم پێم ده ڵێ ببه م به ڕێوه....

بو ئه م ساڵ شێعرێکم بۆ کۆرته نامه(sms)گۆتوه....پێشکه شتان بێ:

لێم ببوره مانگی نــــــووره              مانگی به خشین و ســروره

ماوه ی گه رده ن ئازادیه                مه رگ دوایین سنـــــووره

..::هه نده رانی دڵ::..

زستان....

زستان ئه ی هاوڕێ کۆنه که م،

ماوه یه کی زۆره جێت له دڵما داخستوه و دیاره به م ئاسانیه هیوای ڕویشتنت نیه!

هه نده رانی دڵمه وه...به هار گۆڵی ڕازاوه ی کردوه ته بوکی نێو پاڵ دامه نی جله چین چینه ڕازاوه که ی خۆی....

ئای زستان...! له هه نده راندا هه مووی خۆشیه و گۆرانی و شایی و هه ڵپه ڕین!

له هه نده راندا فرمێسک خنکاوه و خه م له سیداره ت دراوه ....

زستان...چۆله که کانی سه ر پاساری به ندیخانه ی به هار، نهێنیه کیان بو گوتم،ده یانگوت دوێنی شه و

 مامه شه ڕه و خاتوو دڵگیر به ده ستی ماموره کانی به هار له و کاته دا وا ئه یانویست به فڕۆکه ی شین

بۆ شاری نامۆیی ڕا بکه ن ،گیراون و له هه مان کاتدا خنکاون و بۆ هه میشه کوژراون...!!

چۆله که کان نهێنیه کی که یان بۆم باس کرد:

ده یانگوت ماموره کانی شایی به شه و به ڕۆژ  له کۆڵانه کاندا پیاسه ده که ن

 و گۆڵی پێکه نین ئه ده ن به ده ستی منداڵه چکۆله جوانه کانی شاری به هار!

ئاه زستان...

که ی ده ڕۆی؟

که ی ئه م وڵاته وێرانه به جێ تێڵی؟؟؟؟؟

((((تا هاتنی به هارێکی که من هه ر چاوه ڕێم..........! ))))

که ریمی

خاتوونی هه ست...

له ژووری ته نهاییه کانم ده ستم ناوه نێو ده ستم وله دوای ماوه یه کی زۆر

 به وه گه یشتم که ئه بێ ته نها و ته نها له ژیانی مرۆڤایه تی دا

مێشک ببێ به ته نها هاوڕێتو و هه ست له هه مووی ژیانتدا ون که ی!!

ئه مه بو وا بۆ ماوه یه کی درێژ هه ستم له خۆم ون کرد و ئه و کاته وا

 ئه مویست شێعر یان هه ڵبه ستێ بڵێم..

په نجه کان و پێنووسه که م گاڵته یان له گه ڵدا ده کردم و لاپه ڕه که ش

له گه ڵ ئه واندا یاری ده کرد!!!!

جا زۆر سه خته ئه و کاته هاوڕێکانت له تۆ زیزن!!

ئه مه بوو که به نووسینه وه ی ئه م شێعره هه نگاوم نا....

 

                               

خاتوونی هه ست...

 

بیره وه ری ئه و خاتوونه

قه د له بیر و مێشکم ناچێ!

 

له ئامێزی ئه و دا بوو وا:

مه لی شێعرم باڵی گرت و ،

گه شه ی سه ربه ستی که وته نێو:

من و لاپه ڕه و پێنووسم .

 

له و کاته دا وا هه ست نه ما،

مه لی شێعرم باڵ شکاوه

په پووله و عه شق،

من و پێنووس،

لاپه ڕه که شم دڕاوه.

 

عه شق تۆرا،

په پووله مرد!

مێشک بوو به ئاگری شێعر،

پێنووسه که ش به حوکمی ئه و

قه د ناهێڵێ پێی بنووسم! .

 

 

خۆشه وبستان داوا تان لێ ده که م ،که م و کۆرتیه کانی ئه م شێعره م پێ بڵێن

 تا به یارمه تی ئێوه ی خۆشه ویست بتوانم له دا هاتوودا جوان تر بڵێم..

سپاس.

سه ر چه مه ی ژین به رده وامه

سڵاو خۆشه ویستان

بۆ جارێکی دیکه سه ر چه مه ی ژین  دێته وه و به یارمه تی هاوڕێکانی گه ش ده بێته وه

هادمه وه تا بڵێم....

به یارمه تی ئێوه ......سه رچه مه ی ژین به ر ده وامه....

 *****

له نێوان من و زماندا

ئه وه ی هه بوو هه ر مه رحه بای ڕوژانه بوو.

له گه ڵ خۆیدا له هه ورێکدا

خولیای شیعری بۆ هێنابووم

له و وه خته وه ئیتر ته واو تێکه ڵ بووین و

له و وه خته وه ئه و بۆته ژان و برووسکه و

له ناوه وه پێچ ئه خوات و

له سه ره وه لێم ئه دات و

منیش باپووسکه ی بارانم.

(شێرکۆ بێکه س)

 

نه ورۆز

به بۆنه ی هاتنی ساڵی تازه و نه ورۆز ، پیرۆزبایی خۆم ئاراسته ی سه ر جه می مروڤ

 و خه ڵکی کۆردستانی خۆشه ویستی ده که م   ....هیوادارم ساڵی تازه ببێت به خه یرو

ببارێت به سه ری هه موی موسڵمانه کان  و به تایبه ت  کۆردستانی خۆشه ویست...

ساڵی تازه یه و هه موان ده یانه وی خۆیان به جۆرێ نوێ بکه نه وه...

جلی نوێ له به ر ده که ن .....یان خانۆ و ماڵه کانیان به شێوازێکی نوێ ده ڕازێننه وه و.....

منیش له م نه ورۆزه دا ویستم  جلی نوێ له به ر ماڵپه ڕه که م بکه م و ئه م ماڵپه ڕه چوکه مه

به شێوازێکی نوێ ،بڕازێنمه وه ...

بۆ جارێکی دیکه ش نه ورۆزتان پێ پیروز ده ڵیم و ئه م شێعره جوانه ی پیره مێرده وا بۆ هه موی

خه ڵکی کورد ناسراوه و بیری کۆنی له دڵی هه مواندا ڕاخستوه پێشکه ش ده که م ….

 

ئه‌م ڕۆژی ساڵی تازه‌یه‌ نه‌ورۆزه‌ هاته‌وه‌

جه‌ژنێكی كۆنی كورده‌ به‌خۆشی و به‌هاته‌وه‌

چه‌ند ساڵ گوڵی هیوای ئێمه‌ پێ په‌ست بوو تاكو پار

هه‌ر خوێنی لاوه‌كان بوو گوڵی ئاڵی نه‌وبه‌هار

ئه‌و ڕه‌نگه‌ سووره‌ بوو كه‌ له‌ ئاسۆی بڵندی كورد

مژده‌ی به‌یانی بۆ گه‌لی دوور و نزیك ئه‌برد

نه‌ورۆز بوو ئاگرێكی وه‌های خسته‌ جه‌رگه‌وه‌

لاوان به‌ عه‌شق ئه‌چوون به‌ به‌ره‌وپیری مه‌رگه‌وه‌

ئه‌وا ڕۆژ هه‌ڵات، له‌ به‌نده‌نی به‌رزی وڵاته‌وه‌

خوێنی شه‌هیده‌ ڕه‌نگی شه‌فه‌ق شه‌وق ئه‌داته‌وه‌

تا ئێسته‌ ڕووی نه‌داوه‌ له‌ ته‌ئریخی میلله‌تا

قه‌لغانی گولله‌ سنگی كچان بێ له‌ هه‌ڵمه‌تا

پێی ناوێ بۆ شه‌هیدی وه‌ته‌ن شیوه‌ن و گرین

نامرن ئه‌وانه‌ وا له‌ دڵی میلله‌تا ئه‌ژین

پیره‌مێرد

 

خۆشه ویستی ئه وین....

 

ئه وین...ئای ئه وین.....چۆن به و چاوه مستانه وه من و گرفتار لێوه نه خشینه که ت کرد....

 

له بیرته...ئه وین...به تۆ ئه ڵێم... له بیرته خۆشه ویستم!

 

له بیرته وا له ژێری سایه ی هیوا له پاڵی داره کانی مه ستی خۆشه ویستی باسی چیمان ده کرد.؟

 

ئه ی جێژوانه که مان چی ئه وت له بیره؟ کانیه کانی نێو باخی داپیرم چی؟ چۆن ئه وت له بیر نیه؟!!

 

هه موو ڕوژێک پێکه وه ده چوینه سه ر کانی و ده سته کانمان ده شورد ...له بیرته وا من

 

 ده مگوت ئه م کانیه چاوه فرمێسکینه که ی زه ویه...وا له عشقی تۆ ده گریه ت و

 

هه ڵده جۆشێت؟

 

تۆش پێ که نیت و مشتێ ئاوت به سه رما کرد .................

 

ئاه....ده ی چۆن ئه بێ ئه و پێکه نینه شیرینه فه راموش که م ...؟

 

ئه وین خۆشه ویستم...ئه زانم له بیرت نیه....به ڵام ....خۆم باست بۆ ده که م..:

 

تا چاوی داپیرم له خۆمان دوور ئه دی ...ده سته نه رمه کانتم ده گرت و مه ستی

 

 چاوه کانت ده بووم ......

 

 

بیرم دێ کاتێ وا مه ستی چاوه کانت بووم...بێ خه به ر له ژین و دونیا...به ده نگی به رزی ده سته کانی

 

 داپیرم له و خه یاڵه شیرینه دا  ڕاپه ڕیم  ......وای ئه وین...داپیرم چاوی پێمانه و بو....

 

چه ند ڕۆژی له حه بسی داپیرم دا ده ژیام...به ڵام...من هه مو ژانێکو هه مو برینی به ساتێ پێکه نینه

 

شیرینه که ت ناگۆڕمه وه ..

 

ئه وین ! چاوه کانم  ماوه یه کی درێژه وه حه سره تی چاوه کانت چاوه ڕوانه و ئاگری فرمێسک

 

هه ڵده ڕێژێ..!

 

وه ره ...ئه وین ....تکات لێ ده که م وه ره...خۆشه ویستی به جێ مه هێڵه...

 

خۆشه ویستم ...خۆشه ویستی ......چاوه ڕوانه....!!!

که ریمی

سه رچاوه ی کوردان

سلاوێکی دیکه بو هاوڕێ باوه فاکانی ماڵپه ڕه ی سه رچه مه ی ژین خۆشه ویستان ئه مڕۆ شێعرێکی

خۆم پێشکه ش تان ده که م که پێم خۆشه هه ر وه ک جاران کم و کۆرتیه کانی پێم بڵێن و نه قدی

بکه ن:

 

سه رچاوه ی کوردان

 

جه ر گی بریانم دیسان پـڕژانه
باڵم سوتاوه وێنه ی په روانه

 

نه شه وم شه وه و نه ڕۆژانم ڕوژ
مات و په شێوم شێت و دێوانه

 

برینی جه رگی من ساڕێژ نابێ
 به ده وا و دکتۆر یان خه سته خانه

 

من پێویستێکم به وانه نیه
 ده وای زامه که م به رزی کوردانه
 
کورد کاتێ به رزه که کوردانه بێت 
 جله که ی کوردی و کوردی زمانه

 

سه رچاوه که ی خۆی قه د له بیر ناچێ
 قه د له گه ڵ دایکی نابێ بێگانه

 

ئه بێ ئاگای بێ که بێ وێنه یه
جیاوازه وێنه ی له هه ر زه مانه

 

کوردم یاری تۆ تیشکی هه تاوه
پرشنگی چاوی گه شه ی گۆڵانه

 

ده یپه ره ستم من ڕووبار و خاکی
چه نده شیرینه ئه و هه ورامانه

 

پاوه و مه ریوان، نه وسو و نۆدشه 
یان سنه و سه رده شت سه قز و بانه

 

قه ڵای جوانڕۆ و سه راو ڕوانسه ر 
بێ وێنه یه بۆم ئه و کرماشانه

 

شاری مهاباد یان کامیارانه
بۆکی شاره کان شاری بۆکانه

 

ملوانکی یارم ڕووبار سیروانه
تافی دێوه زناو ،ئاو پاڵنگانه

 

ئه بێ بخوێنی وێنه ی شاعران
به ر هه می دڵیان ژین و بارانه

 

هه ژار و هێمن،مه وله وی و قانع
یان صه یدی و نالی یان بێسارانه

 

هه مویان به نده ی عشق بوون و وه ته ن
شای شاری عشقه وه لی دێوانه

 

من که ی ده توانم وه سفی وه ته ن که م
وه سفی جه ماڵی و ژینی شێرانه

 

یان وه سفی پاکی ڕۆحی ڕزگاریان
یان له گه رمی دڵ ئه و نیشتمانه

 

به ڵام ده توانم به دڵ و به گیان
بم به قۆربانی ئه م کوردستانه

 

که ریمی

ژین نامه و شیعری قانع

قانع شاعر بزرگ و آزادیخواه کردستان می گوید و می گوید از دین از خدا از عشق و از وطن

از وطن ....از وصف کوه و بستانش تا آداب و رسوم و مردمانش...

زندگی این شاعر پرآوازه ی کورد با ناکامی و تلخی شروع می شود .

او در سال 1898 بعد از 14 خواهر چشم به این دنیای فانی مینهد ..پدرش در حالی که

 تنهاپسرش 40 روز بیشتر ندارد او را تنها میگذارد و به ابدیت میپیوندد.

این کودک ناکام در همان اوایل کودکی مادرش را نیز از دست میدهد،و فامیلها و عمو هایش به او کم

مهری می کنند!!

اما این کودک تنها چگونه شب را به صبح و صبح را به شب میدوزد!با کدامین نخ و کدامین سوزن!!

هیچ جای شرم نیست اگر بگویم روزها را با بچه ها در کوچه ها می گذراند و شب هارا

 کنار تنورها سر بر بالین مینهاد!

تا عاقبت با وجود فامیلی دور (ئاغا سه ید حسین خه لکی دیی چور له ناوچه ی مه ریوان)

پا به جهان دیگه ای مینهد.سید حسین قانع را نزد خود می برد و به حجره می فرستد تا خواندن و

نوشتن بیاموزد و همچنین درس فقیهی و ماموستایی را نیز به یاری ایشان می آموزد

قانع قبل از این که به تمامی خواندن و نوشتن بیاموزد  گهگاهی شعرهای با درون مایه ی

سرزنش و سرزنش کاری می سراید و شاید بیشتر وقت خود را صرف شعر خواندن و ادبیات می کند .

و از این چشمه ی فوران می نوشد و خویشتن را سیراب می کند.

هنگامی که شعله های اولین جنگ جهانی به مریوان میرسد بسیاری از ادیبان و بزرگان آن زمان بدون

آگاهی از استراتژی و هدف جنگ شروع به تبلیغ آئین دینی  و خداپرستی می کنند،

قانع نیز یکی از همان ادیبان است و به همین خاطر کم کم از سرزنشکاری دور می شود

و شعر هایش بوی دینی و مذهبی به خود می گیرند:

 

یا موحــه مه د لیو به بارو دل به بوریانم مه کــــه

ئه ی ره ئیسی هه ر دوو دنیا،دیده گریانم مه که

 

بعد از این ماجراها هوای خواند و گشتن در شهرهای کردستان شاعر جوان ما را راهی

"سنندج و سابلاخ و شنو و سقز و هولیر و کویه و کرکوک و سلیمانی و بیاره "می کند و

عاقبت به مریوان باز می گردد و برای همیشه دست از آن می کشد...

بعد از اتفاقاتی که ما را یارای گفتن آن نیست شور وطن پرستی در درون  شاعر آزاده ی ما

می جوشد و او را به سوی سروده ها و شعر های میهن پرستانه می کشد.

قانع به بیماری تنگ نفسی دچار می شود و سرانجام به خاطر همین بیماری از دنیا می رود

زندگی قانع پر از فراز و نشیب ها و عقاید و احساسات خاص اوست که در اینجا رخصت بار

سفر میبندد و مارا از گفتن آنها محروم می کند.

 

در پایان به انتخاب خود چند بیت از قانع را که گویای حس او نسبت به وطن و کوردستان است

به شما دوستداران فرهنگ و  ادب کورد تقدیم می کنم :

 

کورده وه سفی کوردستانت ،خوشتره تا سه د کیتاب

سیـــــاچه مانه خوشتره بو تو هه تا چه نگ و روبـــاب

 

*****

هه وری به ختی کوردستانه شیوه ن و گریان ئه کا

ناله نالی کورده کانه جه رگ و دل بوریان ئــــــه کــا

 

*****

 

ئه ی وه تــه ن!ده ردت له دلما زامی سه د خه نجه ر ئه کا

بو برینی جه رگی له ت له ت ،ئیشی سه د نه شته ر ئه کا

 

*****

ئه ی وه ته ن ! بو بووی به شــــاری مور و تـــاری عه نکه بــــــوت

ئه ی وه ته ن ! بو بی سه فا و به زمی! له به ر چی رووت و قووت

 

*****

ئه ی وه ته ن ! یاخوا بژیــــت بو ئیــفتـــخاری قانعــــی

قانعیش یاخوا بژی، چوون سه نعه تی گه و هه ر ئه کا